John wordt wakker. Nou ja, de wekker gaat. En na de derde keer snoozen op zijn iPhone weet ie dat het nu echt tijd is. 9 uur de eerst call. Nog twintig minuten. Hij slaat het dikke donzen dekbed weg en voelt de kou van de houten vloer in zijn voeten trekken. Dus schiet hij snel zijn veel te grote tijgersloffen aan. Lelijk, maar wel lekker warm. Uit gewoonte checkt John zijn iPhone. “Knap dat dat ding zelfs een verfrommeld ochtend hoofd herkent.” denkt hij. “O shit. Vergadering was niet om 9 uur, maar om kwart voor negen. Nog twee minuten!” Hand door het haar. Overhemd uit de kast. Laptop open. “Gelukkig werk ik in mijn slaapkamer.” denkt John. Dat scheelt weer een minuut.” Kom op, klote Wifi is weer traag. Dochterlief zit waarschijnlijk weer te Netflixen. Eén minuut te laat komt John in de Zoom call. En terwijl hij zijn collega’s ziet zitten met hun haar in de plooi en hun geblurde achtergronden. Ziet hij ook zichzelf. Ongewassen, ongeschoren en vooral met die gênant grote…

Verhalen lijken misschien wat omslachtig, maar ze zijn bijzonder krachtig.

Laten we verhalen vertellen in onze organisaties. Want dat is veel leuker dan bulletpoints.

Laten we verhalen vertellen in onze organisaties, want dat onthouden mensen nu eenmaal veel beter. Ja, verhalen hebben meer woorden nodig dan bulletpoints. Maar ons brein is geëvolueerd met verhalen. Voor het schrift er was, waren verhalen ons kennismanagement systeem. Met verhalen werden normen, waarden, maar ook vaardigheden overgedragen. Kijk maar naar alle sprookjes, Mythen en Sagen.

Laten we verhalen vertellen, want het is onze beste simulator. We leren het meest en het snelst door het zelf te doen. Wetenschappelijk brein onderzoek laat zien dat ons brein tijdens het kijken of luisteren naar een goed verhaal bijzonder actief is. We gaan letterlijk mee in het verhaal. In ons brein rennen wij weg van de “bad guy” of voelen we een beetje verliefdheid of verdriet. Een goede film of serie kijken is dus best wel een actieve bezigheid. En een simulatie van het echte leven.

Laten we verhalen vertellen, want door verhalen komt er gevoel in onze organisaties. Als jij naar een verhaal luistert of kijkt, dan ga je jezelf identificeren met de hoofdpersoon. Je gaat zelfs het “knuffelhormoon” oxytocine aanmaken. Het hormoon dat ons helpt om relaties te bouwen met andere mensen.

Juist in deze tijd van afstand, van zoomen en teamsen hebben we verhalen nodig. Verhalen over hoe het met ons gaat, waar we naartoe gaan, welke waarde wij hebben voor onze klanten. Laten we verhalen vertellen over John’s blunder bij zijn Call van gisteren morgen. Want daar zag hij zichzelf, ongewassen, ongeschoren en vooral met die gênant grote…

Categories: Blog

0 Comments

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *